Αφιέρωμα στον Στίβεν Τζέραρντ

Από: Κώστας Τσιάλτας

09/12/2016

Ο Στίβεν Τζέραρντ ανακοίνωσε την απόσυρσή του απο τα γήπεδα και το Bet-planet.gr κάνει μια αναδρομή στη καριέρα του Άγγλου ποδοσφαιριστή.

Γέννηση και πρώτα βήματα

lil_g

Ο Στίβεν Τζόρτζ Τζέραρντ (όπως είναι το πλήρες όνομά του) γεννήθηκε στις 30 Μαΐου του 1980 στο Whiston του Merseyside. H ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε από την τοπική ομάδα, τους Whiston Juniors, οπου εκεί τον ανακάλυψαν σκάουτερ της Λίβερπουλ. Ο Άγγλος θα δοκιμαστεί μέχρι τα 14 του σε αρκετές ομάδες, μια εξ αυτών θα είναι και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Αλεξ Φέργκιουσον. Ο ίδιος ο Τζέραρντ όμως στην αυτοβιογραφία του, που κυκλοφόρησε το 2006, είχε δηλώσει ότι δοκιμάστηκε μόνο και μόνο για να πιέσει τη διοίκηση της Λίβερπουλ να του δώσει συμβόλαιο (όχι επαγγελματικό). Ο σκοπός του τελικά θα επιτευχθεί και στις 5 Νοεμβρίου του 1997 θα υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Reds.


Ντεμπούτο με υποσχέσεις

young

Η ημερομηνία ήταν 29/11 του 1998 όταν ο-μετέπειτα-θρύλος της Λίβερπουλ θα έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα. Ήταν ένας αγώνας κόντρα στη Μπλάκμπερν με την ομάδα του Χουλιέ (τότε) να επικρατεί των «Ρόδων» με 2-0. Ο Τζέραρντ θα περάσει στον αγώνα στο 90’ για να «γράψει» ετσι την πρώτη του συμμετοχή.
Τη σεζόν 1999/00 o Gerard Houllier του υποσχέθηκε να παίξει τουλάχιστον σε 20 ματς. Από τη πρώτη στιγμή οι φίλαθλοι της Liverpool έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν ηγέτη, έναν παίκτη που θα τους οδηγούσε σε επιτυχίες.


Η αποβολή που άλλαξε την καριέρα του

everton

Η πρώτη του εμφάνιση σε ντέρμπι του Merseyside ήταν στις 3 Απριλίου του 1999, στη νίκη της ομάδας με 3-2 στο Anfield. Ο Stevie πέρασε ως αλλαγή στο 71′ στη θέση του Heggem ξανά. Την αμέσως επόμενη σεζόν, στις 27 Σεπτεμβρίου η Liverpool υποδέχεται την Everton. Ο Gerrard περνάει στο ματς στο 66ο λεπτό, όμως στις καθυστερήσεις και ενώ η Everton προηγείται με 0-1, θα χάσει τη ψυχραιμία του και θα κάνει ένα σκληρό φάουλ στον Campbell. Απευθείας κόκκινη κάρτα στον Stevie! Ήταν και η πρώτη στην επαγγελματική του σταδιοδρομία.
Ο μετέπειτα αρχηγός της Λίβερπουλ επέστρεψε δυνατότερος μετά την αποβολή, πιο σοβαρός, ώριμος και… παθιασμένος.
Πάθος που έβλεπε ο τότε προπονητής του και δεν άργησε να τον χρήσει σύντομα αρχηγό στη πρώτη ομάδα. Όπως όλοι, έτσι και εκείνος έβλεπε στον νεαρό τότε Gerrard κάτι το διαφορετικό.


Το πρώτο γκολ και η απότομη ανάπτυξη

Λίγες μέρες μετά την αποβολή και αφού έχει εκτίσει την τιμωρία του, η Λίβερπουλ αγωνίζεται κόντρα στη Σέφιλντ Γουέντσντεϊ. Ο Τζέραρντ θα σκοράρει το πρώτο του γκολ στο 69ο λεπτό και τρίτο για την ομάδα του εκείνο το βράδυ σε μια νίκη με 4-1. Αργότερα, ξεκίνησε να υποφέρει από πόνους στην πλάτη και η διάγνωση είπε ότι ήταν αποτέλεσμα ταχύτερης απ' το κανονικό ανάπτυξης και ταυτόχρονα κόπωσης. Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, χρειάστηκαν 4 ξεχωριστές επεμβάσεις.


Τα πρώτα τρόπαια

uefa

Στην περίοδο 2000-2001, ο Τζέραρντ αγωνίστηκε ως βασικός σε 50 αγώνες και μάλιστα, σε ηλικία μόλις 20 ετών. Σκόραρε 10 φορές και κέρδισε με τη Λίβερπουλ το Λιγκ Καπ εκείνης της περιόδου, το κύπελλο Αγγλίας, αλλά και το κύπελλο ΟΥΕΦΑ στον αλησμόνητο τελικό με την Ντεπορτίβο Αλαβές, στον οποίο και σκόραρε. Τον Οκτώβριο του 2003, πήρε το περιβραχιόνιο του αρχηγού από τον Σάμι Χύπια. Αυτό έγινε, διότι ο τότε προπονητής της ομάδας Ζεράρ Ουγιέ είχε διακρίνει στον Τζέραρντ σημάδια ενός γνήσιου και μεγάλου ηγέτη, απλά χρειαζόταν να ωριμάσει λίγο περισσότερο. Παράλληλα, ο Στίβεν υπέγραψε νέο τετραετές συμβόλαιο, με το οποίο οι εβδομαδιαίες αμοιβές του θα ήταν της τάξεως των 60.000 λιρών.


Το πρώτο «Όχι»

captain

Τη σεζόν 2003-2004 η Τσέλσι, που άρχισε να χτίζει το όνομά της τότε, εκδήλωσε το ενδιαφέρον της για τον χαφ των «Reds». Ο Τζέραρντ από την πλευρά του το σκεφτόταν έντονα και αν συνυπολογίσουμε τις δηλώσεις του για τον σύλλογο (τότε) ότι δεν τον ικανοποιούσε η αποδυνάμωση της ομάδας, ο «γάμος» μεταξύ της Τσέλσι και του Άγγλου δεν φάνταζε αδύνατος.
Η προσφορά άγγιξε τα 20 εκατομμύρια λίρες, ο Αμπράμοβιτς περίμενε με ανυπομονησία το κινητό του να χτυπήσει και ο Τζέραρντ να απαντήσει το πολυπόθητο «ναι» αλλα ο Άγγλος πείθεται τελικά να παραμείνει στο Άνφιλντ. Λίγο καιρό αργότερα ανακοινώνεται και η πρόσληψη του Ράφα Μπενίτεθ.


Ένα γκολ= Μισό Τσάμπιονς Λιγκ

osfp

Η σεζόν 2004/05 θα μείνει ανεξίτηλη στο μυαλό και τη ψυχή του. Η χρονιά που ο Stevie G ξεπέρασε κάθε προηγούμενο τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο.
Τον Σεπτέμβριο του 2004, ο Τζέραντ τραυματίζεται στον αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ κι αυτό τον κρατάει μακριά από τα γήπεδα μέχρι το τέλος Νοεμβρίου. Η επιστροφή του σημαδεύτηκε μ' ένα από τα πιο όμορφα και συνάμα σημαντικά, γκολ της καριέρας του.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 2004, στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου, οι παίκτες του Ράφα Μπενίτεθ υποδέχονται στο Άνφιλντ τον Ολυμπιακό του Ριβάλντο, Ζιοβάνι, Τζόρτζεβιτς, Νικοπολίδη κ.α. Ο Ριβάλντο με εύστοχη εκτέλεση φάουλ στο 27′ βάζει τους Πειραιώτες μπροστά στο σκορ με 0-1 και όλο το Άνφιλντ στο πάγο. Στο δεύτερο ημίχρονο, η ομάδα του Μπενίτεθ «ξυπνάει» και αρχίζει να «σφυροκοπά» τη Πειραϊκή ομάδα. Ο Σιναμά Πονγκόλ «γράφει» το 1-1 στο 47’, 2-1 με τον Μέλλορ στο 80′. Το ματς είχε περάσει στο τελευταίο 5λεπτο.
Σέντρα από τα αριστερά, η μπάλα στρώνεται «λουκούμι» στον αρχηγό της Λίβερπουλ και με μια οβίδα πετάει εκτός διοργάνωσης τον Ολυμπιακό, καταστρέφοντας τις όποιες ελπίδες των «ερυθρολεύκων» για πρόκριση στους 16. Όλο το Anfield έπαιρνε εκείνη την ώρα φωτιά, με τους οπαδούς των Reds να είναι έτοιμοι να μπουν μέσα και να πανηγυρίσουν. Το παιχνίδι τέλειωσε με σκορ 3-1, το γκολ του Stevie στο 86′ μοίρασε χιλιάδες, εκατομμύρια χαμόγελα, σε όλο το κόσμο της Λίβερπουλ!

Το πρώτο βήμα είχε γίνει. Ο Τζέραρντ πήρε από το χεράκι την ομάδα του, την οδήγησε στους 16 του Champions League εκείνη τη σεζόν και σύντομα θα την ανέβαζε στη κορυφή της Ευρώπης.


Το «Θαύμα της Πόλης»

2005

Η Λίβερπουλ αποκλείει κατά σειρά, μέχρι τον τελικό, Λεβερκούζεν, Γιουβέντους και Τσέλσι και φτάνει στον τελικό αήττητη από τους «16» και μετά.
Η 25η Μαΐου ήταν η καταλυτική ημερομηνία όχι μόνο για τον ίδιο τον Τζέραρντ σαν αρχηγό και παίκτη της Λίβερπουλ αλλά για ολόκληρη την ομάδα του Μέρσεϊσαϊντ. Για πολλούς ίσως ήταν ο μοναδικός τελικός που θα αγωνιζόντουσαν.
Εκείνο το βράδυ έμελλε ολόκληρος ο φίλαθλος πλανήτης να γίνει μάρτυρας του μεγαλύτερου ποδοσφαιρικού «θαύματος» μέχρι σήμερα.
Στο πρώτο ημίχρονο η Μίλαν κυριαρχεί και με γκολ των Μαλντίνι και Κρέσπο(2) οι ομάδες πάνε στα αποδυτήρια με το σκορ στο 3-0.
Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, το σκηνικό άλλαξε ριζικά. Η αρχή έγινε με τον Τζέραρντ μιας και στο 54' μετά από «γλυκιά» σέντρα του Ρίισε, έκανε την κεφαλιά και μείωσε το σκορ σε 3-1. Μετά από 4 λεπτά, ο Σμίτσερ έκανε το 3-2. Και στο 60', ο Τζέραρντ κέρδισε το πέναλτι από τον Γκατούζο, το οποίο μετέτρεψε σε γκολ ο Αλόνσο με δεύτερη προσπάθεια.
Στην παράταση, ο Μπενίτεθ έβαλε τον Τζέραρντ λίμπερο αλλά και δεξί μπακ κι αυτός απέδειξε γιατί θεωρείται τόσο μεγάλος ποδοσφαιριστής. Δεν του ξέφυγε τίποτα κι έτσι ο αγώνας οδηγήθηκε στα πέναλτι. Δε χρειάστηκε να εκτελέσει πέναλτι και αυτός για να κατακτήσει η Λίβερπουλ το τρόπαιο, όμως ήταν επιλεγμένος για το πέμπτο πέναλτι της ομάδας του.
Αυτό σε περίπτωση που χρειαζόταν να εκτελέσει. Ο Τζέραρντ δήλωσε ότι παρά το τεράστιο άγχος που είχε, θα σκόραρε στο πέναλτι. Αναδείχτηκε, όπως ήταν φυσικό εξάλλου, πολυτιμότερος παίχτης του αγώνα και στη συνέχεια ως ο καλύτερος παίχτης της χρονιάς από την ΟΥΕΦΑ.


Το δεύτερο «Όχι» και η κατάκτηση του Κυπέλλου

Με το τέλος της σεζόν, και με τη Chelsea του Jose Mourinho πρωταθλήτρια Αγγλίας, δεν άργησε να έρθει και το ενδιαφέρον προς το πρόσωπο του αρχηγού. Η πρόταση του Πορτογάλου τεχνικού, ωστόσο, έπεσε στο κενό. Ο Steven υπέγραψε νέο συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της καρδιάς του.

Την ίδια εποχή, αρκετοί θα είναι αυτοί που θα μιλήσουν με τα καλύτερα λόγια για τον αρχηγό της Liverpool. Μάλιστα, θα υπάρξει ενδιαφέρον και από την μισητή Manchester United του Sir Alex Ferguson, με τον Σκωτσέζο να παίρνει αρνητική απάντηση.
Τη σεζόν 2005/06, ένα χρόνο μετά το έπος της Πόλης, ήρθε η κατάκτηση του κυπέλλου Αγγλίας στο Millennium του Cardiff. Πάλι χρειάστηκε η συμβολή του αρχηγού και σε αυτόν το τελικό. Αυτογκόλ από τον Carragher και γκολ από τον Ashton θα φέρουν τη West Ham από νωρίς να προηγείται 0-2 με τον Cisse να μειώνει στο 32′ σε 1-2. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Gerrard θα ισοφαρίσει σε 2-2 στο 54′, ο Paul Konchesky στο 63′ θα βάλει μπροστά στο σκορ πάλι τα «σφυριά», όμως ο Stevie στο 91′ με ακόμη ένα κεραυνό έξω από τη περιοχή θα γράψει το 3-3 και θα στείλει τον τελικό στα πέναλτι. 3-1 για τη Liverpool στη διαδικασία των πέναλτι και το κύπελλο Αγγλίας περνάει στα χέρια της.
Αυτά τα γκολ τον έκαναν τον μόνο παίχτη που σκόραρε και στους 4 μεγάλους τελικούς που μπορεί να συμμετέχει κάποιος Βρετανός ποδοσφαιριστής.

https://www.youtube.com/watch?v=G75PRuqkrGo


Το τελευταίο τρόπαιο με τη Λίβερπουλ και προσωπικές διακρίσεις

 

carlingH τελευταία κατάκτηση τροπαίου με τη Λίβερπουλ για τον Τζέραρντ ήταν στις 26 Φεβρουαρίου του 2012. Η «κόκκινοι» αγωνίστηκαν στον τελικό του Carling Cup απέναντι στη Κάρντιφ. Ο αγώνας λήγει 1-1 στη κανονική του διάρκεια και 2-2 στη παράταση. Για τη Λίβερπουλ σκόραραν οι Σκρτέλ στο 60’ και Κάιτ στο 108’. Στα πέναλτι ο Τζέραρντ θα αστοχήσει αλλά με τους Ντάουνινγκ, Κάιτ και Τζόνσον να ευστοχούν η Λίβερπουλ θα φτάσει τις 8 κατακτήσεις Carling Cup.
Με την Λίβερπουλ έχει καταφέρει να κατακτήσει το Champions League, το κύπελλο UEFA, 2 ευρωπαϊκά Super Cup, 2 κύπελλα Αγγλίας, 3 League Cup και 1 Community Shield.
Έχει καταφέρει να κατακτήσει και αρκετούς προσωπικούς τίτλους. Έχει βραβευτεί ως «νεαρός παίκτης της χρονιάς» το 2001, «παίκτης της χρονιάς» το 2006 και το 2009, αλλά και από τους οπαδούς έχει ψηφιστεί ως «παίκτης της χρονιάς» το 2001 και το 2009. Σε 710 αγώνες σκοραρε συνολικά 186 φορές.


Με την Εθνική Αγγλίας

Σε εθνικό επίπεδο, δεν έχει καταφέρει να στεφθεί πρωταθλητής Ευρώπης ή κόσμου. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ομάδα των ανδρών στις 31 Μαΐου του 2000 κόντρα στην Ουκρανία. Σε 114 ματς με το εθνόσημο στο στήθος βρήκε δίχτυα 21 φορές. Στις 21 Ιουλίου του 2014, ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την εθνική ομάδα.

 

ΥΓ1 Ο Τζέραρντ δεν υπήρξε μεγάλος ποδοσφαιριστής γιατί κατέκτησε (σχεδόν) τα πάντα με την ομάδα που αγάπησε, τη Λίβερπουλ. Ήταν τεράστιος γιατί ήξερε να χάνει, ήξερε ότι επρεπε να μείνει εκεί και να παλέψει για τα πιστεύω του. Είχε την ευκαιρία να πάει αλλού και να κατακτήσει ολοκληρωτικά τα πάντα, δίχως υπερβολή. Κι όμως! Έμεινε πιστός στρατιώτης του Άνφιλντ για 17 έτη. Να χτυπάει το banner που αναγράφεται πάνω το “This is Anfield”. Πρωταγωνίστησε παντού, σε κάθε τελικό ηταν βαρόμετρο για τη Λίβερπουλ, ένα γλίστρημα δε σβηνει τη μεγάλη του καριέρα. Ίσως είναι το μόνο μελανό σημείο σε αυτή.

ΥΓ2 Στίβεν, ξέρω πως δεν θα το δεις, αλλά θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για εκείνο τον τελικό της Πόλης, τότε που μαζι με ολη την ομάδα της Λίβερπουλ έκανες τόσο πολύ κόσμο να πιστέψει στα θαύματα. Υποστηρικτής της έγινα από εκείνο το βράδυ και μέχρι σήμερα δεν το έχω μετανιώσει και ούτε πρόκειται.

You’ll Never Walk Alone Stevie

Thanks For The Memories

https://www.youtube.com/watch?v=bADTiAUWygA

https://www.youtube.com/watch?v=4SHxz9T7kUM

 

© Bet-Planet.gr - Copyright 2011 - 2018

Send this to a friend